Cor de Zwarte Kraai vertelt.

De muis.

 

Cor keek graag uit over het land. Daar gebeurde van alles. Soms zag hij Berend de Buizerd in het rond vliegen. Echte vrienden waren ze niet, maar toch wel een gezellig maatje.

Sonja de Ekster vloog met grote regelmaat voor zijn vleugels. Het was verre familie, maar ze was nogal op zich zelf. Vandaag was het rustig. Het werd langzaam winter en veel vogels waren vertrokken naar warmere oorden. Hij niet hoor. Ook de winter kon hem bekoren.
Veel kraaien zaten een eindje verderop. Wel enkele families Kauwen hadden nesten in de schoorstenen van de huizen die aan het akkerland lagen. Die stookten hun haarden niet op, anders zouden de Kauwen wel gebraden worden.
Hij woonde in een grote boom. Het nest werd met enige regelmaat verstevigd en opgeknapt.
Hee, wat zag hij daar ! Er stond een kooitje op het gazon en daar zat een muisje in. Het diertje liep heen en weer en leek erg zenuwachtig.

 

 

Hallo muis, wat scheelt er aan? Oh nee he, zei de muis, ook dat nog. Een geluk dat je niet aan mij kan komen om mij op te peuzelen, want ik zit gevangen in een val", piepte de muis".

"Kalmeer jongen, ik lust helemaal geen muizen. "zei Cor de Kraai. Hoe kom je in die val terecht? Zat je soms hier in dit huis? Ja, klopt, zat op zolder en ik rook heerlijke stroopwafel . Liep er naar toe , nam een hapje en toen....pats boem, vloog het deurtje naar beneden. Na een poosje ging het licht aan en werd ik met val en al buiten gezet. Ik zal hier nog verhongeren.

Je hebt geluk muis, die dame gaat jou straks een beetje verderop in het gras zetten en dan kan je weer lekker naar je vrienden. Weet je wat ! Ik hou je in de gaten en vlieg met jullie mee. Wanneer je dan vrij bent wijs ik je de weg naar een heerlijk lekker warm graanbedrijf waar je vast familie tegenkomt.

Hoe heet je eigenlijk? "Ik heet Minie.En jij ? Ik heet Cor. "Wat lief dat je dat wilt doen, zei de muis. . Denk je dat ze me echt weg brengt? Ja zeker. Gisteren heeft ze ook een muis weg gebracht."Oh, dat moet Hannus zijn geweest ,piepte de muis.  Oh, heb je gezien waar die is gebleven? We zaten samen op zolder, weet je, het is mijn beste vriend.

Help, Minie dook ineen.  de vrouw stond in eens naast het kooitje.  ze pakte het op en liep er mee door de tuin.en voordat Minie het wist zaten ze in een auto. Bibberend zat ze in een hoekje. Het was niet ver, de deur ging open en het klepje ging ophoog. "ga maar muisje.....kijk hier heb je nog een stukje brood, kan je nog een beetje eten voordat je je familie zoekt. Minie zette het echter op een lopen. Ze hoorde de auto weg rijden en durfde eindelijk eens stil te staan. Waar was de Kraai nou?

Hallo.....hallo Minie, waar ben je, klonk het uit de lucht. Hier, piepte Minie. Ze vertrouwde de kraai nog niet helemaal. "Wees nu niet zo bang voor mij. Kijk daar, zie je die schuur daar. Daar hebben ze veel muizen eten en ik weet haast zeker dat Hannus daar ook is. "Oh, dank je lieve Cor, ik ga er vlug naar toe. Dank je, misschien zie ik je nog eens. De kraai kraste een paar keer...Kra kra en wiekte weg. "Dag lieve vogel, riep Minie en rende op een drafje door het gras richting graanschuur.

 

 

Kraaienliefde...een klein Kerstverhaal.

Op een dag zag hij haar zitten. Ze zat trots, als altijd, op een tak. De Zwarte kraai kon zijn ogen niet geloven. Dat kon ze niet zijn, ze lag levenloos op de straat. Dagen heeft hij bij haar gezeten, maar ze bleef er maar liggen . 

Daarna moest hij toch weer wegvliegen om eten te zoeken en toen is hij haar kwijt geraakt. Ze lag er niet meer. Dagen lang riep hij haar, maar nooit kwam haar antwoord.

Hij zat in een boom tegenover een huis toen ineens de lampen aangingen en achter een raam zag hij een kraai zitten. In dat huis, op een tak, daar zat ze. Ze bewoog niet, maar hij herkende haar silhouet uit duizenden. Ze moest het zijn , ze zat heel stil maar ze was het, geen twijfel mogelijk. Hij was verward en blij. Zijn hart bonkte in zijn vogellijf. Zenuwachtig zat hij heen en weer te schuiven op de tak. Hij vloog naar beneden, liep naar het raam en vloog op de vensterbank.  Hij tikte tegen het raam, hij riep haar...Krah krah, maar er gebeurde niets. Hij boog , zette zijn vleugels uit, krah krah.....kijk nou toch....ik ben het ! Er kwam geen reactie, net als toen ze daar op straat lag onder die lantaarn. Stil bleef hij zitten en keek naar binnen. Het begon zachtjes te sneeuwen en hij merkte het niet. Toen hij even zijn ogen dicht gedaan had en weer opende was ze weg. De tak was ook weg. Had hij dit gedroomd?  De deur ging open en een vrouw kwam naar buiten met de vogel in haar hand. Ze zette de vogel  buiten neer en maakte de deur weer dicht. Hij hield zijn adem in. Met een krop in zijn keel bleef hij zitten waar hij zat. Wat nu, hij moest er naar toe. Na een poosje vloog hij op en ging hij naast haar zitten, raakte haar vleugel aan en haar snavel. Ze was levenloos en toch trots. Het was even zoals anders. Samen in een boom of ieder in een andere boom. Zij riep hem hij antwoorde. Samen buitelden ze door de lucht. Samen pikten ze aan een muis of zaten zomaar te zitten en keken over het land. Een tweede leven had ze hier. Het was duidelijk dat het voorbij was, voor altijd. 

De deur ging weer open en de vrouw zette haar weer binnen. Hij had niet gemerkt dat ze zo nat waren geworden. 

De volgende dag zat hij in alle vroegte weer aan het raam. Ze stond er nog en de vrouw zat een boom op te tuigen met allemaal lampjes en ballen. En voor al die lampjes stond zij, hij vond het een mooi beeld. Hij bleef zitten en tikte weer tegen het raam. Hij moest haar nog een keer voelen, dan zou hij vertrekken. Na uren ging de deur open en de vrouw ging naar buiten. Ze had de vogel niet bij zich , maar de deur open gelaten. Hij bedacht zich niet, hipte naar binnen en zocht zich een weg door de keuken en de gang. Ja, hier was het. Ze stond nog op haar tak. Hij probeerde op de tak te vliegen, wat niet makkelijk was in die volle kamer. Zo beef hij een poosje zitten. Ze was stil, ze kraste niet meer , ze rook heel anders. Hij moest verder, hij wist nu waar ze was. Opeens stond de vrouw in de deuropening. Ze sprak niet , maakte plaats voor hem, zodat hij weer naar buiten kon . Noch eenmaal kraste hij....Krahhhhhh...... en vloog toen de nacht in.

De zwarte kraai deel 2

K

Het was een mooi verhaal Cor, zei de uil. Ja, ja zei de vos. Heb je er nog een?

Nou , ik ben zeer vereerd dat jullie het leuk vonden. Ik zal ook zeker nog veel verhalen vertellen. Maar eerst krijg ik een nieuwe nek, dus ik moet even naar Marjolein. Gaat niet lang duren, zei ze. 

Marjolein was heel voorzichtig en vriendelijk. Ze moest wel even kracht zetten om mijn kop over de bol te krijgen, maar het lukte. Niet lang er na had ik ook al mijn nieuwe nek. Dat voelde meteen heel anders. 

Hij zat al gauw weer bij de anderen die hem verwachtingsvol aankeken. 

Jullie verwachten echt teveel van mij, zei Cor. Laat ik dan maar het verhaal van een ander familielid vertellen . Deze neef woont niet in de tower van Londen, maar in Canada. Op de Queen Cherlottes Island, nu beter bekend als Haida Gwaii.

Deze groep eilanden liggen onder Alasca. 

Mijn neef geniet daar een zeker aanzien. Bij de Haida indianen is de raaf een speciale vogel. Een raaf schiep het heelal en de zeeen en de zon. Dat is hun geloof. 

Neef Jim verveelde zich vaak. De eilanden gaven zoveel voedsel dat hij er zijn bed niet voor hoefde uit te komen. De eilanden gaven ook nog wat anders....nl drank. De bewoners van de eilanden zijn dol op bier. Er liggen dan ook her en der voor sommige huizen, volle blikjes bier voor het oprapen. Jim wist bij welk huis hij zeker bier kon vinden en maakte dan behendig het blikje met zijn enorme snavel open. De eerste keer vond hij het een nare smaak hebben maar al snel was hij er dol op. Het benevelde zijn geest en na wat bier uit het blikje vloog hij slingerend naar zijn nest en sliep de hele middag als een roos. 

Dit kon zo niet zo doorgaan. Ze moesten hem helpen. Zo kon hij niet voor zijn gezin zorgen. Buurman Zeearend ergerde zich ook enorm aan het dronkemans gedrag. Opeens had hij en plan. 

Kleine padden roman

Er stond nog voor de helft water in de oude zinken gieter bij de vijver. 

Ik hield hem boven de naar water snakkende plant, maar er kwam geen water uit. 

Er zat een prop bovenin de tuit dat ik met een stokje eruit ging peuteren.

Hemeltje, de prop was een dier, want het bewoog ineens.

Voorzichtig probeerde ik het diertje zachtjes naar beneden te duwen. 

Ach, een klein padje viel op de bodem.

Ik zette hem behoedzaam in het groen aan de rand van de vijver. 

Maar weer kwam er geen water uit de gieter.

Voorzichtig probeerde het volgende dier uit de tuit te halen.

Tot mijn verdriet viel er nog een kleiner padje uit de tuit.

Ik had deze prille paddenliefde grof verstoord dus ik zette de 2 dwarsliggers snel in het waterplantje met een potje er over heen want ik verwacht toch veel  kleine padjes volgend jaar.

De zwarte kraai

Het gebeurde op een enorm winderige avond in augustus. De lucht was plotseling donker als de nacht en de wind wakkerde aan . Opeens ook nog een lichtflits en gerommel achter de wolken. De regen viel ineens met bakken uit de hemel. De zwarte kraai zat in de oude Iep te dagdromen over zijn leven . Over het vinden van een geschikt vrouwtje en het maken van een nest. Maar hij wilde meer. Hij wilde lezen, schrijven, avonturen beleven . Daar zat hij over te denken terwijl hij opeens overvallen wordt door een noodweer. Hij wordt verschrikkelijk heen en weer geslingerd . Hij kon daar niet blijven zitten , want een nat verenpak is niet fijn wanneer je nog vliegen wilt. Hij vloog van de tak en ineens werd hij verblind door 2 enorme felle lampen. Hij voelde een doffe klap en daarna niets meer. Toen hij zijn ogen opende lag hij half op de weg, naast een sigarettenpeuk. Wat was er gebeurd ? Hee, hij ging omhoog. Daar beneden lag hij en toch begon hij omhoog te gaan. Hij voelde geen pijn, maar nee, hij voelde zich licht én sterk. Jeetje, zou het waar zijn, was hij dood en ging hij naar de hemel? ! Opeens ging bij het gele huisje een deur open en een vrouw kwam naar buiten. Ze stopte bij het dode dier lichaam en bekeek het van alle kanten. 

Arm beest, zei ze. Morsdood, kom maar mee naar binnen. Binnen bleek het erg druk met vreemde wezens. Waar was hij terecht gekomen ? Oh nee, dit was niet de hemel maar de hel. Hij zag er vogels vast gepint met spelden en vossen met nep ogen. Hoi, zei er opeens een stem tegen de kraai. Welkom op de zolder . Het was een vos die sprak.

Ben maar niet bang. Wij zijn allemaal dieren die de kans krijgen om na de dood een tweede leven te krijgen. Ben ik dan niet in de hel, vroeg Cor. Nee joh, in de 6 de hemel ben je. Dat is het voorportaal van de 7 de hemel.  Kijk, zie je die uil . Die is opgezet alsof hij aan het vliegen is. Dat doet hij het liefst en zo mag hij nu blijven vliegen. Zie ke daar die 2 koutjes! Die aten het liefst friet. Vooral die van MacDonnalds , die vonden ze het lekkerste. Nu mogen ze de hele dag friet eten zonder dat ze er ziek van worden. Is dat niet fijn. Zo zal jou wens ook uitkomen. Wacht maar af totdat ze met je klaar is. Jij wilde toch veel lezen en verhalen vertellen. Daar kan je dan vanavond mooi eens mee beginnen. 

Jeetje, nou ik laat het maar over me komen. Ik wacht het af. Maar ik hoop dat ze me mooi in elkaar zet. Ik zal me even voortellen, mijn naam is Cor de kraai.

Hoi, ik ben Rein de vos. Ik weet zeker dat we het goed met elkaar kunnen vinden. Wij vertellen elkaar verhalen tot in de late uurtjes.

 

Het verhaal van de Tower Raven. 

De avond is gevallen. Alle dieren zitten rustig bij elkaar op de zolder. Ik zie enkele uilen, een wolfje, 2 vossen en nog wat kleine vogels. Ze kijken hem verwachtingsvol aan. Vanmiddag zag hij hoe Marjolein zijn velletje had gewassen en gedroogd.

Ze kletste ondertussen met mij en ook met de andere dieren. Ook zong ze soms een lied.Het stelde me een beetje gerust. Het is nu misschien tijd om een verhaal te vertellen, sprak Cor de andere dieren toe. Nou, begin jij maar Cor, zei de uil. Jij moet even afleiding hebben. Vertel eens wat over je familie. Oh.....tja waar zal ik beginnen. OK....ik ben een zwarte kraai , maar er zijn ook nog raven, bontekraaien, eksters en kouwen en roeken. Dat zijn kraaiachtigen. Zal ik eens iets vertellen over lang geleden. Ik had een stief oom die geen kraai was maar een Raaf . Raven zijn enorme vogels. Ze lijken op mij, maar ze zijn veel groter. Je ziet ze niet vaak. Hij vertelde wel eens over zijn neef die boven in de Londense Tower woonde samen met nog 6 andere Raven. Hij kon daar prachtig over vertellen. De legende vertelde dat er altijd 6 raven in de Tower moeten wonen. Wanneer er een vermist is of dood gaat dan moet er meteen een andere Raaf komen. Want wanneer er geen 6 raven wonen dan valt het koninkrijk en stort de Tower in. Ze hebben daar dan ook een heuse Raven Master voor aangesteld die de vogels eten geeft en verzorgt.

Een hele belangrijke functie dus. Hij knipt soms aan de vleugels van de Raven, zodat ze niet ver wegkunnen vliegen, want dat zou rampzalig zijn voor Engeland. 

Ze hebben ook mooie namen zoals Urgine en Erin, Merlin,Munin, Portia en Rocky..

Eerder waren er Grog en Edgar Sopper.

Hij vertelde dat op een goede dag Grog besloten had om wat meer van de wereld wilde te zien. Hij had er voor gezord dat de Raven Master zijn veren niet geknipt had door hem af te lijden. Het was gelukt en toen was hij gaan oefenen om steeds iets verder te vliegen. Op een goede dag zei  hij vaarwel tegen zijn vrienden. Misschien ben ik in een paar dagen weer terug, maar misschien ook niet.

Hij haalde eens diep adem en daar vloog hij. Het was prachtig zo over Londen te vliegen nu hij voelde dat het veel beter vloog dan tijdens de knipbeurten .Wat was dat heerlijk. Dit was zijn droom.

Toch moest hij af en toe rusten. Tegen de avond kreeg hij een enorme honger. Dat was het nadeel van zijn plannetje. Hij moest nu zelf aan eten komen. De andere raven vertelde altijd dat je het meeste eten in de stad kon vinden, daar waar de mensen van alles lieten slingeren. Mensen eten op straat en gooien de resten gewoon ergens in een portiek of in de goot. Laat ik dan maar eens op zoek gaan naar een eetgelegenheid. Daar zal ik wel iets kunnen vinden. Hij vloog lager en lager en landde op een dak van een pub met de naam Rose and Punchbowl.

Boven op de schoorsteen kon hij alles goed bekijken. Mensen gingen in en uit. Aan de achterkant stonden er containers met allerlei lekkers dat de kok weggegooid had. Hij had al vlug een maaltje bij elkaar gegeten.

De nacht bracht hij door in een grote boom naast de pub. Dagen leefde hij in de buurt van de pub. Hij maakte tussendoor wat uitstapjes en keerde dan weer terug naar de pub.
De kok had natuurlijk al snel door dat er gescharreld werd bij de container. Vuilnis lag overal op de stoep. Hij begon de container in de gaten te houden en zag al snel wie de boosdoener was. Een koninklijke raaf !!! Die moet je in ere houden. Dat het een koninklijke was zag hij aan de groene ring om zijn poot. De raven uit de Tower hadden allemaal een ring in een andere kleur, zodat de RavenMaster ze goed uit elkaar kon houden. Hij kon nu 2 dingen doen.....of de raaf vangen met een net, of bellen naar de tower en vertellen waar de  Raaf nu was. Hij besloot eerst de Raaf te vangen. Maar Grog was een zeer slimme raaf. Hij kende trucjes en een ervan had hij geleerd van Edgar Sopper, die kon zich dood houden. Ging op zijn rug liggen met zijn pootjes omhoog en wanneer de RavenMaster hem oppakte beet hij hem in de vinger om dan luid lachend weg te vliegen.

Toen de kok het net wierp over Grog deed deze net alsof hij dood was. De kok schrok zich een hoedje. Stel je voor dat de RavenMaster hoorde dat hij een Raaf gedood had, dan was hij slecht af.

Voorzichtig haalde hij het net af van de Raaf, pakte hem vast en op dat moment beet de raaf de kok in de vinger. Door de pijn liet hij de raaf los , luid kra kra kra roepend vloog Grog  de boom in.
Dat was dus geen goed idee. Gelukkig was er niets aan de hand met de vogel, dacht hij. Hij besloot daarop de Tower te bellen. Wat waren ze blij dat ze wisten waar grog zat. 21 Jaar zat hij al in de Tower en dan zo ondankbaar wegvliegen. Ze hadden al een andere raaf op zicht gehaald, want 5 raven, dat kon niet. Moesten er 6 zijn. Zo trokken er 2 Royal RavenMaster hulpen  naar de Pub.

Maar zonder succes. Grog liet zich geen tweede keer vangen.

Uiteindelijk besloot de RavenMaster zelf  maar te gaan kijken bij de pub. Hij was als een vader voor Grog. Grog had hem al gezien vanuit zijn boom. Ha, daar is de master. Hee Grog, oude jongen, kom eens naar beneden, riep de RavenMaster Grog toe. "Ik heb een ei voor je meegebracht en een stukje konijn.Kijk eens hier. Hij hield een stuk papier open waar de lekkernijen op lagen. Grog wist dat hij erin geluisd werd, maar het kon hem niets meer schelen. Hij miste zijn vrienden in de Tower en de dagelijkse lekkernijen en de aanspraak. Hij vloog naar de master toe en liet zich het eten smaken.
De Ravenmaster wist dat hij nu niet meer weg zou vliegen. Stilletjes zaten ze voor de Pub op een bankje. De Master aaide hem over zijn rug en sprak hem zachtjes toe. Grog liet zich dat welgevallen en genoot weer van de aandacht, die hij ook zo miste. Kom jongen, zei de Master, laten we naar huis gaan. Hij had een kooi meegebracht en behoedzaam zette hij Grogg daarin.
Ik kom eraan jongens, dacht Grog. De kok stond aan de deur en bekeek de 2 vrienden.
Grog riep nog tweemaal naar de kok, alsof hij hem uitlachte.
En daar reden ze richting Tower waar Grog nog vele verhalen verzon over zijn uitstapje.

De kleine moestuin

Wat heerlijk. Aangespoord door de heerlijke filmaflevering van Maarten t Hart ben ik gisteren spoorslag de tuin ingevlogen. Gewapend met spade en hark besloot ik mijn piepklein stukje naast de kas ,dat nog vrij is in de tuin , om dat eens goed onderhandel te nemen. 2,5 Uur later blafte Jasper, onze labrador, dat het 5 uur was en dat er nog geen eten in de bak zat.

Ik probeerde mijn rug te rechten, maar dat ging moeilijk. Als een oud mensje liep ik naar de keukendeur. Maar het was de moeite. Alle wortels van de venkelstruik en de wortels van de smeerwortel zijn eruit gewrikt.

Na het eten maar eerst eens in een warm bad gaan zitten.

De volgende dag ging de frees erin, wat goede aarde er doorheen gemengd en alles weer strak geharkt. Daarna gingen de rode kooltjes en spitskooltjes erin. De aardbeien zijn na het schonen, ook weer terug geplant. De voorgewerkte tuinbonen kunnen er in en de Charlottes. Tussen de tuinbonen ook nog dille tegen de tuinbonenluis ,gezet . 

Er zijn veel mensen die niet van tuinbonen houden. Zoals die vrouw in een groentewinkel in Schotland. Ik vroeg om een Kg Braed  beans. Ze deed 1 tuinboon in een zakje. Ik keek haar vragend aan en zei dat dat wel wat weinig was voor 2 personen. Ze lachte en vertelde dat zij er niet van hield en dat ik 1 tuinboon had bedoeld ipv 1 Kg. Nou vraag ik je. Wat moet je nou met 1 tuinboon.

In de kas heb ik 3 tomaten en een komkommer geplant. De sla is al aan het groeien.Zelfs bonenkruid , onmisbaar bij de tuinbonen , en salie heb ik geplant, wel in potten, dan kan dat later naar buiten.

Ik kan het iedereen aanraden. Iedere dinsdag om 7 uur Maartens Moestuin op Nederland 2.Prachtige serie.

Het is 1 augustus en ik heb genoten van de moestuin. 5 Maaltijden van de tuinbonen genoten.

Redelijk wat sla en nu zijn er weer de sperzieboontjes en de oostindische kers

De nietjes zijn nog klein. De prei ook. De courgettes zijn ook nog klein maar worden wel al gegeten.

De Rode Rattenslang

Het zal je maar gebeuren. Je loopt lekker te kuieren in het bos waar je al 20 jaar loopt en plots trap je bijna op een enorme slang. Niet echt enorm, maar toch een slang van wel 1,5 meter.
Zo maar midden op het pad. Je schrikt, deinst terug en kijkt eerst eens waar de hond gebleven is. Die moet aan de lijn. Dan kijk je weer , nu om te kijken of hij nog leeft. Geen idee .Dan op afstand een foto maken met mobiel.  Doorsturen naar huis om te ragen wat het is. Geen bereik in het bos. Dan maar even bellen, dat lukte.  Het thuisfront zou de dierenbescherming bellen. Een ringslang waarschijnlijk. Loop er maar langs. Kan geen kwaad. OK......voorzichtig met hond erlangs. Jeetje....hij beweegt. Nu even de plek in het geheugen opslaan. Nog een foto van het pad.
Thuis gekomen de foto alsnog doorgezonden naar mijn man en de fotoclub. Ik had al gezien dat het geen ringslang was. En.......de fotoclub bracht het eerst uitsluitsel.....een rode rattenslang. Een wurgslang. Maar niet gevaarlijk.
Uitgezet dus. A.....een mailtje van een man die bij de vogelopvang werkt . Ja....een rode rattenslang. Hij had er zelf 2. Hij ging hem zoeken en meenemen, anders ging hij dood. Leeft in een temperatuurtje van boven de 20 graden.
Door de koude temperatuur zal hij niet snel wegkruipen. Nou, ik zou ook naar het bos terug rijden, anders was het voor de man niet te doen om de juiste plek te vinden.
We kwamen gelijk aan. Inmiddels was het al 3 uur later. En warempel....na 5 min. had hij hem al gespot tussen de bladeren. Hij was toch groter dan ik dacht. Even wat foto's, dan oppakken en in een doosje.

 

Wat een geluk dat de dierenbescherming deze man kende en ook veel geluk voor de slang. Hij zou in slaap vallen van de kou en dan misschien door een hond gepakt worden.